Eigen ervaring: oververhitting bij hond

Het is in 2022 een mooie zomer, met veel zon en ook een aantal echt hete dagen. De afgelopen weken werden we dan ook weer langs alle kanten gewaarschuwd voor oververhitting bij je hond. Ik zie deze berichten passeren, lees het diagonaal, maar weet dat we Jax geen gekke dingen laten doen in de hitte dus het is niet meteen iets waar ik bang voor ben. En dan maak je het zelf mee. Op een dag dat het niet eens zo warm was en met een hond die niet tot de risicorassen behoort. Hierdoor hadden we niet eens door dat het om een oververhitting ging tot de dierenarts de diagnose stelde.

Waar de meeste berichten en blogs over oververhitting bij een hond vooral informatief zijn, kan je in deze blog onze eigen ervaring hiermee lezen. Hopelijk kan ook dit andere baasjes helpen om oververhitting, in tegenstelling tot ons, wel tijdig te herkennen en hiernaar te handelen!

Wat voorafging

Terug naar zondag 10 juli 2022. Vandaag is het de jaarlijkse reünie van de fokker. Alle baasjes en de honden van alle nestjes zijn welkom om naar dit evenement te komen, waar je kan bijpraten, je hond laten keuren, verschillende sporten uitoefenen, eten, professionele foto’s laten maken en nog veel meer! Vorig jaar zijn we niet kunnen gaan omdat Kris moest werken. Dit jaar is Jax nog aan het revalideren van zijn tweede kruisbandoperatie (de blog over zijn operatie en revalidatie kan je hier lezen). Na veel twijfelen besluiten we toch te gaan. We hebben de afgelopen tijd de activiteiten met Jax al een stuk opgebouwd en dit ging telkens goed. Als dit ook goed gaat, is het de ultieme bevestiging voor ons dat we niet bang moeten zijn dat hij voor het minste weer gaat beginnen manken.

Omdat we weten hoe enthousiast Jax is, nemen we voor de zekerheid zijn bench mee, zodat we hem even rust kunnen geven als hij teveel zou trekken. We nemen ook een parasol mee die we over de bench kunnen zetten. Het is 23 graden en vrij bewolkt, ideaal weer dus voor de reünie!

De reünie

De reünie is superleuk! Het is fijn om eindelijk Jax zijn ouders, broertjes en zusjes eens in het echt te zien in plaats van op foto’s en ook Jax kijkt zijn ogen uit. Hij is zijn enthousiaste zelve en trekt veel aan de leiband. Het is ook de eerste keer na zijn revalidatie dat hij eindelijk nog eens echt mag snuffelen aan andere honden. We praten wat, doen mee aan de tombola, eten iets,…

Na een uurtje besluiten we dat Jax voor de zekerheid best even kan rusten. We halen de bench uit de auto. De parasol laten we liggen, want het is bewolkt en voor mij ook iets te fris om met korte mouwen te lopen, dus we schatten in dat die niet nodig is. We zetten de bench op een meer afgelegen plaats en doen er een deken over. De deken is aan 2 kanten nog open, zodat hij ons nog kan zien en we zetten ons naast hem. Niet leuk om Jax in de bench te zetten terwijl andere honden er wel leuk rondlopen, maar we willen geen risico lopen en weten dat hij anders zelf geen rust gaat nemen.

De symptomen van oververhitting

Na een tijdje laten we Jax opnieuw uit de bench. Het is ondertussen minder bewolkt en de zon komt er meer door. We praten opnieuw wat met andere baasjes, Jax trekt opnieuw veel. Voor de eerste keer merk ik op dat hij precies knorrend begint te hijgen. We laten hem nog wat meer drinken en dan gaan we foto’s laten maken. Bij het maken van de foto’s merk ik opnieuw het knorrende ademen op. Vreemd, zo hoor ik hem anders nooit ademen. Het zal wel zijn van zo te trekken aan de leiband en het tuigje, want hij is moeilijk in toom te houden met zijn enthousiasme.

Na het maken van de foto’s besluiten we om naar huis te gaan. Achteraf gezien zag je heel duidelijk aan zijn tong dat hij oververhit begon te raken (donkerder, breder en opkrullen aan de zijkant), maar toen wisten we nog niet dat dit een goede graadmeter is. We zijn een paar uurtjes daar geweest en willen Jax niet overbelasten met zijn poot. We ruimen alles op, steken de bench terug in de auto en gaan nog iets zeggen tegen een aantal baasjes. Op weg naar de parking zeg ik tegen Kris dat zijn ademhaling nu toch echt wel niet normaal is, want deze is op korte termijn nog verergerd, ondanks dat hij veel heeft gedronken en het niet zo warm is. Tegen dat we bij de auto zijn is zijn ademhaling piepend geworden. We vrezen dat we zijn luchtpijp of zijn ribben hebben beschadigd door het vele trekken.

We stappen in de auto en Jax is erg onrustig. Het ademen wordt nog erger en hij begint nu echt naar lucht te happen. Ineens zie ik dat zijn tong blauw begint te worden… Nog steeds denken we niet aan oververhitting omdat we dit nog nooit hebben gezien bij een hond. Doordat zijn tong blauw wordt, vrees ik dat hij aan het stikken is. Maar in wat dan, want hij heeft niets gegeten? We hebben ook niet gezien dat hij gestoken zou zijn door een wesp of ander insect. Het is wel duidelijk dat het niet oké is en onze rit naar huis duurt 40 minuten. We waren nog maar enkele minuten onderweg en draaien ons dan weer om want gelukkig vindt de reünie net plaats op het terrein van een dierenartsenpraktijk die van wacht is, aangezien het zondag is.

De dierenarts

Met gierende banden komen we opnieuw aan op het terrein van de reünie. Terwijl Kris Jax uit de auto haalt, ren ik over het grasveld naar de fokker, die net bezig is met een wedstrijd. Mensen bekijken mij raar, want wij waren toch net vertrokken? Ik onderbreek haar om te zeggen dat er iets mis is met Jax en zij belt de dierenarts en geeft de telefoon door aan mij. Ik herinner mij nog amper wat ik heb uitgekraamd, maar alleszins gaf ik mee dat we niet weten wat er met Jax is, maar dat hij niet meer kan ademen. Daarna loop ik terug over het grasveld naar de dierenartsenpraktijk en de dierenarts komt net ook aan. Hij ziet ook dat Jax zijn tong blauw is en Kris draagt Jax naar binnen (hoewel hij op zich nog wel zelf kan lopen).

De diagnose van oververhitting

Jax wordt op de onderzoekstafel gelegd en zijn temperatuur wordt gemeten. De dierenarts zegt: “40,7 graden, hij is oververhit” en loopt weg om de spullen te halen voor de behandeling. Kris en ik kijken elkaar verbaasd aan: oververhit? Het is toch helemaal niet zo warm? De dierenarts komt terug en er wordt een deken over Jax gelegd waar iets over wordt gespoten ter verkoeling. Daarna wordt Jax in een hokje gezet met veel zuurstof. We blijven nog even bij hem en zien dat zijn tong alweer meer roze wordt. De dierenarts zegt dat we best hem even laten bekomen en dat we de auto al in de schaduw kunnen zetten enzo. Ik ga even terug het terrein op om te laten weten aan de fokker hoe het gaat met Jax.

De behandeling van oververhitting

Even later gaan we met zijn allen terug kijken naar Jax. Hij zit nog steeds erg te hijgen en zijn tong is opnieuw blauwer geworden. De dierenarts zegt dat hij zich waarschijnlijk nog teveel zit op te jagen in het hokje en haalt hem eruit. Ondertussen komt er ook een tweede dierenarts bij. Jax krijgt een infuus en ook een inspuiting tegen de shock, voor het geval dat hij toch ook gestoken zou zijn door een insect. Ondertussen wordt zijn temperatuur steeds gemeten en deze begint gelukkig stilaan te zakken. De dierenarts zegt dat we geluk hebben, want vanaf 41 graden kan er orgaanschade optreden. Hij zegt ook dat als we die 40 minuten naar huis hadden gereden, Jax het niet gehaald had… Misschien had hij de rit wel overleefd, maar er zou wellicht orgaanschade zijn opgetreden en dan hadden we hem mogelijk de volgende dag dood aangetroffen. Wat een shock om te horen dat we hem kwijt waren geweest als we ons niet terug hadden omgedraaid…

Naast de koele handdoek en het infuus, moet Jax ook extra zuurstof krijgen. Omdat hij wat onrustig is op de onderzoekstafel, zetten we ons op de koude grond in het douchehokje. Daar hebben we bijna 2 uur gezeten terwijl we een buisje met zuurstof voor Jax zijn neus moesten houden. De fokker komt even kijken hoe het met hem gaat. De dierenartsen gaan andere honden behandelen, aangezien ze op dit moment niet veel meer kunnen doen en we vooral moeten afwachten tot Jax zich beter gaat voelen en beter gaat ademen. Dit duurt naar ons aanvoelen een hele tijd, maar stilaan merken we dat zijn ademhaling beter begint te worden. We merken ook dat hij zich beter begint te voelen, aangezien hij uiteindelijk bijna in slaap valt na deze drukke dag.

Na de behandeling

Wanneer hij weer rustig is, roepen we opnieuw de dierenarts. Zijn temperatuur wordt opnieuw gemeten en is weer prima. We herkennen de oude Jax weer en hij neemt ook een koekje aan van de dierenarts. Aangezien alle parameters weer in orde zijn, kunnen we naar huis gaan. Normaal moet alles oké zijn. We kunnen Jax best de komende dagen wat rustig houden. Dat is een eitje, dat doen we al bijna een jaar! Mochten we toch iets vreemd opmerken, dan kunnen we terecht bij onze eigen dierenarts. Het is dan iets na 7, terwijl we eigenlijk om 4u in de auto waren gestapt om naar huis te rijden.

Terug thuis valt Jax als een blok in slaap. Wij zijn uiteraard de rest van de avond niet helemaal gerust, maar hij eet en drinkt goed en hij gedraagt zich normaal. Ook de volgende dagen verlopen gelukkig goed, want ik had uiteraard dokter Google geraadpleegd en gelezen dat orgaanschade zich soms pas na enkele dagen kan manifesteren, waardoor ik niet helemaal gerust was. Jax had nog enkele dagen een hese blaf, maar ook dat ging snel weer voorbij. Hij is een sterke beer die al veel heeft doorstaan, en ook hier heeft hij zich gelukkig weer door weten te slaan!

Moraal van het verhaal

• Als je ineens zelf ervaring hebt met een oververhitting bij een hond, word je extreem voorzichtig. We gaan uiteraard niet wandelen als het te warm is, maar ook als het al wat is afgekoeld en om naar de hondenschool te gaan, nemen we nog steeds veel water mee, een koelvest, koelbandana en een handdoek die we nat kunnen maken om zijn poten of buik te koelen indien nodig. We hebben thuis ook een aircooler waar hij voor kan liggen na de wandeling en in de camionette een ventilator die we voor zijn bench kunnen zetten aangezien hij in de laadbak achteraan zit. Een koelmat of koelbandana zijn ook zinvol en werken preventief om oververhitting te voorkomen. DoggyRade isotone drank kan helpen om elektrolyten aan te vullen als je hond het te warm heeft. Wij hadden veel geluk dat we vlakbij een dierenartsenpraktijk waren. Vaak ga je dit geluk niet hebben en dan is het belangrijk om voldoende water bij te hebben zodat je zelf al kan starten met koelen.
• Het is beangstigend om te zien hoe snel een oververhitting bij honden verergert. Op de foto’s die we hadden laten maken zagen we achteraf dat zijn tong erg breed en opgekruld was geworden, maar wel nog roze was. Tussen de foto’s en de autorit waar zijn tong blauw werd, zat slechts ongeveer een kwartier. Elke minuut telt dus bij oververhitting!
• Jax was nog bij bewustzijn en kon nog zelf lopen. Als we toen niet hadden gehandeld, zou hij uiteindelijk bewusteloos zijn geraakt. Laat het niet zover komen, want dan zijn de risico’s op complicaties en overlijden veel groter!
• Ik snap hierdoor nog minder hoe iemand bewust zijn hond in een warme auto kan steken en denkt dat het geen kwaad kan bij hogere temperaturen. Wij waren enorm boos op onszelf dat we niet gewoon die parasol uit de auto hadden gehaald, die we speciaal hiervoor hadden gekocht. Als dit niet goed was afgelopen, had ik dit mezelf altijd kwalijk genomen. Honden kunnen niet praten en zeggen wanneer het teveel is, het is onze verantwoordelijkheid om dit in het oog te houden.
• Met het delen van onze eigen ervaring met oververhitting bij een hond wil ik anderen waarschuwen, maar niet bang maken. Jax is een Stafford, wat erg enthousiaste honden zijn die alles met overgave doen. Daarnaast is hij heel wat maanden beperkt geweest door zijn kruisbandoperaties en waren dit erg veel prikkels voor hem tegelijkertijd. Hij zal dus zelf ook voor een deel al zijn temperatuur omhoog hebben gejaagd door zijn opgewondenheid. Dit in combinatie met veel trekken, misschien toch te warm in de bench en de zon die op het einde wat meer uit kwam, hebben hiertoe geleid. De kans dat zoiets zal gebeuren met een rustige hond die je geen grote inspanningen hebt laten doen, lijkt mij erg klein. Maar een gewaarschuwd mens is er twee waard!