Persoonlijk verhaal: kruisbandscheur hond

Deze blog is het eerste deel van ons persoonlijk verhaal met een kruisbandscheur bij onze hond. Hier beschrijven we hoe Jax zijn kruisband scheurde, wat zijn symptomen waren, hoe de diagnose werd gesteld en vooral ook wat dit met ons deed.

Puppy en pubertijd

Jax, onze Amerikaanse Stafford, is geboren op 12 december 2020. Hij heeft bij ons zijn gouden mandje gekregen sinds februari 2021. Een puppy in huis is schattig, maar zeker ook veel werk. Het bekende puppykwaad haalde hij dus zeker ook uit! Wat waren we blij toen zijn tanden gewisseld waren! Maar toen brak de pubertijd alweer aan en dat hebben we wel geweten met hem 🙂 Maar goed, dat hoort er nu eenmaal ook bij en het is ook maar een fase (enfin, wel eentje die nog steeds niet voorbij is blijkbaar!).

De barbeque

Even doorspoelen naar zondag 15 augustus 2021. Het is mooi weer en mijn ouders geven een barbeque. Fijn, we nemen Jax mee en gaan naar daar. Mijn ouders zitten achteraan in de tuin en Jax loopt door het gras naar hen toe. Kris en ik wandelen achter hem. We zien dat hij zich tijdens het lopen mistrapt in een kuiltje in het gras. Jax loopt verder om mijn ouders te gaan begroeten, maar als hij dat gedaan heeft, zien we dat hij met zijn rechter achterpoot mankt bij elke stap die hij zet. We doen de rest van de tijd maar wat rustig aan en het zal straks of morgen wel beter gaan. Of dat hopen we toch maar, want we vertrekken vrijdag met hem naar Center Parcs voor een weekend.

De volgende dag zien we helaas nog geen verbetering en mankt Jax nog steeds. We besluiten dan ook om woensdag voor de zekerheid maar naar de dierenarts te gaan. De dierenarts voelt niet meteen iets gek en het lijkt weinig zinvol om op dat moment foto’s te maken. Er wordt gedacht aan een verstuiking. Behandeling: minstens 1 week rust. Maar wat dan van onze vakantie naar Center Parcs? De dierenarts zegt dat het jammer is, maar dat we de wandelingen de komende week moeten beperken tot maximaal 10 minuten per wandeling. Wat een domper! We proberen onze vakantie nog te verplaatsen, maar dat gaat helaas niet meer.

Center Parcs

We gaan naar Center Parcs en besluiten er toch maar het beste van te maken. We hebben wat leuke dingen gedaan, maar wel steeds kort. Noodgedwongen hebben we ook veel tijd in het huisje zelf doorgebracht zodat Jax kon rusten. Eerlijk gezegd hebben we ons niet steeds aan de 10 minuten per wandeling gehouden, want dat is wel erg kort, maar we hebben de wandeltijd wel sterk beperkt.

Het manken van Jax verbetert gelukkig en tegen het einde van het weekend lijkt hij weer in orde te zijn. Het is ondertussen maandag en we zijn ’s morgens aan het inpakken om naar huis te vertrekken. Jax zit in de zetel. Op een gegeven moment springt hij uit de zetel en glijdt uit over de mat die op de grond ligt… op zijn rechter achterpoot! Omdat Jax erg verschrikt keek en enkele seconden verstarde, denken we dat hij op dit moment zijn kruisband effectief heeft gescheurd. Piepen of krijsen deed hij niet, maar hij is dan ook een Stafford en pijn wordt amper getoond. Na die paar seconden dat hij roerloos op de grond zat, begon hij meteen opnieuw te manken. Wat een domper weer voor het einde van onze vakantie.

De dierenarts

Nadat we thuis zijn van Center Parcs, maken we meteen een nieuwe afspraak bij de dierenarts. Er wordt opnieuw aan zijn knie gevoeld en deze keer worden er wel foto’s genomen. Op de foto’s is te zien dat Jax zijn knie gezwollen is, wat niet gek is. De dierenarts denkt niet meteen aan de kruisband, maar aan een zware verstuiking aangezien hij twee keer op een week tijd zich mistrapt heeft. De dierenarts gaat de foto’s voor de zekerheid wel naar een orthopeed sturen waar zij mee samenwerken, omdat het lijkt alsof zijn knieschijven niet groeien zoals het zou moeten. Ze wil nog niet op de feiten vooruitlopen, maar geeft aan dat, afhankelijk van wat de orthopeed zegt, het mogelijk is dat hij geopereerd zou moeten worden binnen een jaar. Wat?!

Alleszins, de behandeling voor de verstuiking bestaat uit ontstekingsremmers en deze keer 3 weken rust. En uiteraard is op dat moment net onze zomervakantie van exact 3 weken begonnen, waar we allerlei leuke plannen hadden om met Jax te doen. Opnieuw een domper, maar niets aan te doen.

‘Hou je hond rustig’ zeggen ze dan

Die 3 weken rust bleek nog niet zo makkelijk te zijn met een puberende, actieve hond van 8 maanden oud. Jax loopt op dat moment nog vrij rond in huis en de tuin en ineens valt het op dat met 4 poten op de grond blijven een heuse uitdaging is. We proberen het springen en gek doen te beperken, maar Jax is het daar niet mee eens. Gelukkig beseffen we op dat moment nog niet hoelang ons traject nog zal duren…

De diagnose van kruisbandscheur

Het manken van Jax gaat op en af. Vooral als hij even geslapen heeft zie je hem duidelijk manken. Na een aantal passen lijkt het dan weer beter te gaan. Als hij heel enthousiast is, lijkt er helemaal niets aan de hand te zijn met hem. Af en toe houdt hij zijn poot ook omhoog en steunt er helemaal niet op. Of hij steunt enkel met zijn tenen op de grond. Hij gaat ook steeds zitten met zijn rechterpoot onder zich geschoven.

Na een aantal weken ontvangen we het verslag van de orthopeed waarnaar de foto’s zijn gestuurd. Hierin staat dat Staffords gepredisponeerd zijn om op jonge leeftijd hun kruisband te scheuren en dat dit dus de meest waarschijnlijke diagnose is en dat een TPLO aangewezen kan zijn. Wacht, wat? Hij had toch gewoon een verstuiking? En wat in godsnaam is een TPLO? Even dokter Google raadplegen, maar daar word je nooit vrolijk van. TPLO, TTA, TTA-rapid, meniscal release, complicaties,… Allemaal woorden die ik eigenlijk niet had willen kennen. Er moeten toch andere behandelingen zijn? Maar wat als enkel rust niet werkt en hij nadien alsnog geopereerd moeten worden, dan zijn we echt maanden verder (grappig dat we toen nog dachten in enkele maanden, niet wetende dat dit traject bijna een jaar zou duren).

Omdat we deze boodschap liever niet kregen, besluiten we voor de zekerheid nog een andere orthopeed te raadplegen. Dan hebben we alvast een second opinion en als deze ook hetzelfde zegt, zijn we er meer van overtuigd dat dat wellicht de beste oplossing is. We moeten 2 weken wachten vooraleer we bij de orthopeed terecht kunnen. In de tussentijd bouwen we de wandelingen wel verder op, zoals aangegeven door de dierenarts.

Op het moment dat we bij de orthopeed komen (we zijn ondertussen begin oktober 2021), wandelen we opnieuw 30 minuten met Jax. De orthopeed doet de schuifladetest, waarbij we schrikken hoeveel speling er zit, en maakt opnieuw foto’s. De diagnose is duidelijk: een gescheurde kruisband. Waar Jax ondertussen dus al 1,5 maand mee rondloopt en de kans groot is dat er reeds artrose is. Het feit dat we zoveel met hem wandelen is niet goed en moet meteen worden beperkt tot 5 à 10 minuten per wandeling. Verder moeten we hem in de tussentijd zo rustig mogelijk houden. De verschillende soorten operaties worden uitgelegd, waarbij de TPLO voor Jax de meest interessante optie lijkt. We krijgen ook te horen dat Jax na de operatie 6 weken benchrust moet, waarbij de wandelingen stapsgewijs weer worden opgebouwd. 6 weken benchrust?! Hoe moeten we dat doen? Die orthopeed heeft vast zelf nog nooit een hond gehad! (ook weer grappig dat we toen nog dachten dat dit amper 6 weken zou duren).

De operatie wordt ingepland op vrijdag 15 oktober 2021. Lees hier verder om te weten hoe zijn operatie is verlopen!